Popgroep ‘UPTOYOU’ opgericht

Het is januari 1984, ik ben 20 jaar en dit is het begin van mijn ‘muzikale carrière’ met hier en daar wat ‘acteer-uitstapjes’…
Het is duidelijk voor me, ‘ik wil zanger worden’. Moet toch niet zo moeilijk zijn? Dacht ik…
Ik neem zanglessen en besluit om een vocale popgroep op te richten onder de naam “UPTOYOU”.

Na het plaatsen van een advertentie in verschillende kranten doe ik thuis in de huiskamer ‘audities’. Drie hoog achter in de Amsterdamse Jordaan.
Na een heleboel jongens en meisjes gezien en gehoord te hebben komt daar uiteindelijk een groep uit voort van 4 leden. We huren geluidsapparatuur en repeteren wekelijks in repetitieruimtes in een oud pakhuis aan de Piet Heinkade in Amsterdam. Ik ontwerp een logo, we doen een fotosessie en gaan ervoor. De groep heeft een aantal wisselingen ondergaan. Leden waren : Alice Mandjes, Tamarah Bosma, John, Wilja, Joke de Bruijn, Wim en ikzelf.

Tamarah Bosma verliet de groep omdat ze de kans kreeg om in het meidentrio “PENETY” te komen zingen (dé tegenhanger van de destijds populaire CENTERFOLD) en kreeg daarmee een platencontract. Er zijn twee singles uitgebracht waarvan ook een 12 inch versie is verschenen.

Penety - Pardon Me Mister 

We vonden zelfs een manager in de persoon van Helene van Bree. Dit bleek de ex-vrouw te zijn van Rod Allen, de leadzanger van de Britse popgroep THE FORTUNES die in de jaren ’60 en ’70 enorm populair waren.

We investeren met z’n allen veel geld in de groep, kochten een professionele geluidsinstallatie, microfoons ed. zodat we tijdens optredens onze eigen apparatuur hadden. Na vele maanden van repeteren, demo-opnamen, foto-sessies én een paar optredens verder, is de groep UPTOYOU uiteindelijk uit elkaar gegaan eind 1985.


 

Figurant in de film ‘DE IJSSALON’

   

Het lijkt mij ook wel leuk om ‘iets’ met film of tv te gaan doen en dus reageer ik begin februari 1984 op een advertentie uit de Telegraaf waarin er gezocht werd naar figuranten voor de nieuwe Nederlandse Speelfilm DE IJSSALON van regisseur Dimitri Frenkel Frank. De hoofdrollen in deze ‘oorlogsfilm’ waren voor Reneé Soutendijk, Gerard Thoolen en de Duitse Bruno Gantz.
Ik moest naar een screentest komen met een foto en werd aangenomen voor 4 opnamedagen ! Wat was ik trots en blij.  Dit was mijn eerste ervaring op een echte filmset!

Pand Rapenburgerstraat

De film werd o.a. opgenomen in de binnenstad van Amsterdam. In de Rapenburgerstraat stond het pand waar ‘De IJssalon’ was en daar zijn veel scènes gedraaid, maar ook op het strand van Zandvoort en in Kasteel Wassenaar. Het was een enorm leuke ervaring mede omdat ik een enorme fan was van Reneé Soutendijk !
En, niet onbelangrijk….ik ben zelfs goed te zien in de film…een paar seconden….

   


 

Bij-rol in de TV Film ‘BRIEF NR.16′

In mei 1984 heb ik auditie gedaan voor de voorlichtingsfilm BRIEF NR.16 van het Ministerie van O&W.
Deze productie werd geregisseerd door RUUD SCHUITEMAKER en was geschreven door scenarioschrijfster FROUKJE BOS van ADDED FILMS HOLLAND.

Uiteindelijk kreeg ik een heel klein bij-rolletje (zelfs mét tekst) voor 3 opname-dagen! Ik speelde een administratief medewerker op een drukkerij en de opnamen waren in een kantoorpand in Soetermeer.

De hoofdrollen waren voor JOHNNY KRAAYKAMP jr., PETER TUINMAN en GERARD THOOLEN.
Helaas heb ik de film destijds nooit gezien maar bleek wel later op TV uitgezonden te zijn via de IKON.


 

Figurant in ‘FRED OSTER SHOW’

Halverwege juli 1984 heb ik als figurant meegedaan aan de Fred Oster Show. Daar moest ik in klederdracht als een soort Volendamse visboer iets onduidelijks doen. Eigenlijk waren de repetities het leukste omdat je dan meemaakt wat er allemaal aan voorbereiding komt kijken bij zo’n grote TV-show. Erg leuk om te doen.


 

VIVA Prijsvraag gewonnen over de film ‘DE IJSSALON’

Eind 1984 heb ik aan een prijsvraag meegedaan in het damesblad (!) VIVA. Ik won (met nog 50 anderen) een prijs: met z’n allen naar de ‘speciale voorpremière’ in Tuschinski van de film DE IJSSALON (waar ik zelf natuurlijk als figurant in zat!)

Na de filmvertoning moest iedereen een recensie schrijven over de film. De 5 beste recensies wonnen nog een prijs: je eigen recensie in de VIVA gepubliceerd met pasfoto en dan ook nog als VIP naar de GALA- PREMIERE om daar een persoonlijke ontmoeting met RENÉE SOUTENDIJK te hebben.
Volledig verbaasd bleek ik uiteindelijk één van de 5 winnaars! Dus in de VIVA gestaan én mijn favoriete actrice persoonlijk ontmoet ! Waanzinnig leuke ervaring

Check het artikel! Ik mét snor! Jawel….


 

Figurant in de film ‘IN DE SCHADUW VAN DE OVERWINNING’

In september 1985 heb ik 2 opname-dagen als figurant mee mogen spelen in de oorlogsfilm IN DE SCHADUW VAN DE OVERWINNING van regisseur Ate de Jong. Op de eerste dag zijn er opnamen gemaakt bij een oude trein, ik weet alleen niet meer waar dat was. De tweede opnamedag was in het prachtige oude Gemeentegebouw in Hilversum. Ik was uitgekozen om op een soort lange oprijlaan recht op hoofdrolspeler JEROEN KRABBÉ af te lopen en moest met mijn voet op een ‘sleutel’ stappen die op de grond lag (en een belangrijk onderdeel was in die scène). Ik zou close-up in beeld komen….

Vol spanning ga ik maanden later samen met mijn moeder naar de bioscoop…. Wat bleek? Uiteindelijk was ik dus in die ‘sleutel’ scène vervangen door een eendje die zat te eten naast die sleutel !! Mijn moeder, die naast me zat, kwam niet meer bij van het lachen….ik kon wel janken :-). Ik was er dus uitgeknipt. Hoogtepunt uit mijn ‘film-carriere’!


 

Figurant in de film ‘DE AANSLAG’

Ergens eind 1985 heb ik ook nog 1 dag opnamedag gehad als figurant in (wederom) een oorlogsfilm DE AANSLAG.
Tijdens de opnamen van de ‘vredes-demonstratie in 1981 in Amsterdam’ was ik één van de honderden figuranten en heb mezelf in de film natuurlijk nooit terug gezien. Afijn, toch nog 25 gulden verdient voor 1 dag figureren….


 

Theaterduo ‘BONDAGE’

Samen met een oude schoolvriend, Ronald Huissteden, heb ik het ‘theater-duo’ BONDAGE opgericht.
Het was de bedoeling dat we een komisch theaterstuk zouden gaan maken.
Het is echter nooit verder gekomen dan een hilarische fotosessie waar we enorm veel plezier in hebben gehad.
BONDAGE was al snel weer ter ziele…..


 

Fotosessie voor ‘JOKE DE BRUIJN’

Joke de Bruijn was één van de zangeressen van onze groep UPTOYOU.
Zij deed mee aan een verkiezing voor een ‘Madonna Look-A Like’ wedstrijd en vroeg mij om een fotosessie voor haar te maken. Dus op ons balkonnetje, in de Jordaan, vond het allemaal plaats. Helaas is ze het niet geworden, maar de foto’s zijn toch leuk geworden.


 

Solo onder de naam ‘LESLEY’

Na het uiteenvallen van ‘Uptoyou’ wilde ik weer verder met de muziek en ging solo onder de naam ‘LESLEY’ proberen aan de bak te komen. Heel wat talentjachten afgestruind en ‘keuringen’ doorstaan. Tot mijn stomme verbazing werd ik vaak 2e en ging trots met zo’n foute beker of medaille terug naar huis.


Bij-rol in de TV Film ‘HET SILLE VERGIF’

In april van 1987 reageerde ik op een advertentie van Splinter Productions waar men ‘personen’ zocht voor de TV Film ‘Het Stille Vergif’.
Na een auditie in Purmerend werd ik aangenomen en kreeg de rol van ‘zoon Rob’, hoe kan het ook anders? Totaal geen acteer-ervaring maar blijkbaar vonden ze het goed genoeg. In de maand juli heb ik uiteindelijk 5 opnamedagen gehad maar heb geen flauw idee of deze film uiteindelijk ook op TV is gekomen.
Iedereen die ik probeerde te benaderen om het na te vragen was met de noorderzon vertrokken, dus het zal wel niet..


Figurant in de film ‘AMSTERDAMNED’

N.a.v. van een advertentie heb ik mij aangemeld als figurant voor de nieuwste film van Dick Maas ‘AMSTERDAMNED’.
Uiteindelijk heb ik 7 draaidagen gehad en het was een onvergetelijke ervaring. Ik was o.a. aanwezig bij de spectaculaire speedboot-scène waarbij de boot over de gracht vloog. Verder opnamen in de Stopera, de Roetersstraat en bij de scéne van ‘het lijk in de rondvaartboot’.


Fotosessie ‘Amsterdamned’ voor de ‘PLAYGIRL’

Tijdens het opnemen van AMSTERDAMNED werd ik samen met nog een andere  jongen benaderd door het blad PLAYGIRL.
Of er foto’s mochten worden gemaakt voor het blad waar ik dan in een artikel over de film zou komen te staan. Maar natuurlijk mocht dat 🙂
Uiteindelijk stond ik daar dan in het erotische damesblad met 2 foto’s! Geweldig!


Auditie voor nieuw jongensduo

N.a.v. een advertentie in de Telegraaf heb ik auditie gedaan voor een jongensduo.  Dit vond plaats in Hotel De Witte Bergen.
De manager van CENTERFOLD ‘Lou Berends’ bleek achter deze oproep te zitten en wilde een nieuw duo lanceren.
Ik werd uiteindelijk uitgekozen met nog een andere jongen. Deze bleek onder contract te staan bij een andere bandje ‘HEADLINE’ en kon niet onder dit contract uitkomen. Uiteindelijk is dit alles niet doorgegaan en zat ik weer thuis op de bank met een kater…


In de boyband FRITSH (later ‘BAM TO BAM BAM’)

In augustus van 1987 staat er een advertentie in de Telegraaf waarin er gezocht werd naar een zanger voor een bestaande Boyband. Dat bleek dus FRITSH te zijn die onder contract stonden bij Platenmaatschappij Dureco en al een single hadden uitgebracht ‘Let’s Make Sunshine’ met redelijk succes.


Ik heb direct een demo op een cassette-bandje opgestuurd met foto’s en werd 2 dagen later gebeld door Robert Brouwers van het management CREATORS INTERNATIONAL. Van de 80 reacties werden 10 jongens uitgenodigd voor een auditie in Den Haag. Ik zong daar de hit ‘Don’t Save Your Love’ van Richenel. Uiteindelijk werden er 7 direct naar huis gestuurd met de mededeling ‘je hoort nog van ons..’ Ik mocht blijven. Van de overige twee jongens was RENÉ KLIJN er ook bij…


We moesten alle 3 het refrein van de single van Fritsh zingen. Het bleek al snel om René of mij te gaan want de derde jongen mocht ook vertrekken. Ik was ervan overtuigd dat René het zou worden, hij was namelijk erg goed, en had zeker de looks. Ik werd inderdaad een paar dagen later gebeld, de keuze was op René gevallen. Tot mijn grote verbazing boden ze mij echter een solo-contract aan! Ik was helemaal door  het dolle heen natuurlijk…

Producer/componist FERDI LANCEE had al een nummer klaar liggen met de titel ‘Pain’ wat mijn eerste single zou moeten worden. Vlak nadat alles hiervoor opgestart werd kwam tóch het verzoek of ik in de Boyband FRITSH wilde komen zingen. Er was alsnog een extra plaats vrijgekomen. Zanger MAURICE VAN DER TOORN verliet de groep (en werd later bekend als uitvaartzanger). De single ‘Pain’ werd uiteindelijk opgenomen met zanger Jo-Rel die ik later op tv in ‘Countdown Café’ zag optreden met dit nummer…. Dat had ik dus kunnen zijn…

Dit was voor mij de start van een échte muziek-carrière en heb met FRITSH diverse keren opgetreden, veel gerepeteerd (in Den Haag!), mijn eerste échte studio opname beleefd, foto-sessies gedaan, interviews gedaan etc. Nadat de 2e single in de studio van Ferdi Lancee was opgenomen, een remake van ‘(comon baby) Baby Light My Fire’, ging het binnen de groep rommelen en voelde ik mij niet langer op mijn gemak. Ook de kledingkeuze voor optredens vond ik echt vreselijk maar had geen echte inspraak. De afstand van het constant op en neer reizen naar Den Haag brak mij ook enorm op. Ik besloot dan ook om de groep te verlaten ondanks het feit dat dit wel dé kans was om verder te komen.

De groep viel vlak daarna uit elkaar en maakte in 1988 gedeeltelijk een doorstart onder de naam ‘BAM TO BAM BAM’. Alleen CELLO HOEKSTRA en RENÉ KLIJN gingen door in de nieuwe groep. CHRIS KRIJNEN zat er op een gegeven moment ook in waarmee ik later het duo MANIFESTO mee zou vormen. BAM TO BAM BAM heeft uiteindelijk nog 4 singles uitgebracht en hebben zelfs meegedaan aan het Nationale Songfestival met ‘Lamedammadoendan’. Dat was helaas niet zo’n succes.

Een aantal jaar later zag ik tot mijn grote schrik René Klijn bij PAUL DE LEEUW vertellen dat hij aan de ziekte Aids leed en niet zo lang meer zou leven. Door zijn optreden in die show mocht hij een solo-single opnemen van het nummer ‘MR. BLUE’ wat een nummer 1 hit werd. Zijn doel was bereikt, een grote hit te scoren en succes te hebben, maar helaas onder vreselijke omstandigheden… René overleed op 5 september 1993 aan de gevolgen van Aids.


Figurant in ‘RON’s HONEYMOON QUIZ’

Begin december 1987 meegedaan als figurant bij de Honeymoon Quiz van Ron Brandsteder.
Ik mocht aan een tafeltje zitten op een soort terras waar ‘de bruid’ één van de mannen moest kiezen waarvan zij dacht dat haar man zou kunnen raden wie zij had gekozen. Ik kwam werkelijk heel close-up in beeld en was bloednerveus…
De opnamen staan op een VHS band. Deze zal ik in een later stadium als beeldmateriaal toevoegen aan dit item.


Figurant in de TV serie ‘SABI DIRI’

In de Feduco TV serie ‘Sabi Diri’ als figurant een paar dagen mee mogen doen. Helaas heb ik de uiteindelijke uitzending op de IKON TV gemist.
Verder weet ik niet exact meer wat ik precies heb gedaan tijdens deze opnamen. Het was in ieder geval in Hilversum.


Zangduo ‘ROYAL MOTION’ opgericht

Via een door mij geplaatste advertentie in de Telegraaf ging ik op zoek naar een geschikte jongen om samen met mij een duo te vormen. Nadat velen op auditie kwamen bleek uiteindelijk Art Schroer uit Bussum de beste kandidaat te zijn.
Onze stemmen pasten perfect bij elkaar. ROYAL MOTION was geboren! We hadden direct een click en hebben uiteindelijk veel met elkaar beleefd.
Eigenlijk wilden we er een trio van maken maar konden geen geschikte kandidaat vinden. We hebben zelfs Wim Reijken (die later bekend werd) keihard afgewezen…


Het heeft even geduurd voordat we echt aan de bak gingen, maar we hebben hier samen veel energie in gestoken en veel opgetreden met behoorlijk succes. We zijn tussentijds wel 3 keer gestopt (zoals je zult lezen) en weer gestart…. verderop in deze biografie meer over ons.


 

Prijs voor ‘button ontwerp’ film ‘HONNEPONNETJE’

In het filmblad PREVIEW werd een wedstrijd uitgeschreven om een ‘button’ te ontwerpen met als onderwerp de film HONNEPONNETJE van regisseur Ruud van Hemert. Ik ging natuurlijk aan de slag en won tot mijn grote verbazing een gedeelde 2e prijs!
De prijzen waren 2 kaartjes voor de galapremière in bioscoop Tuschinscki én de button zou in de volgende PREVIEW afgebeeld worden.
Helaas heb ik het voorbeeld van de button-ontwerp niet meer en ook het exemplaar van de bewuste Preview niet meer, maar de galapremière was een leuke happening!


Figurant in ‘DOET IE HET OF DOET IE HET NIET’

Geen idee meer wat ik precies heb gedaan, maar ik heb ergens in het begin van 1988  als figurant ‘iets’ gedaan in deze populaire show van Peter Jan Rens.
Bewijzen kan ik het echter niet, maar verzinnen doe je dit toch ook niet?


Wurgcontract aangegaan met ‘JMR PRODUCTIONS’


Eind 1987 had ik gereageerd op een advertentie van JMR Productions, een modellenbureau wat nieuwe gezichten zocht.
Ik stuurde wat foto’s op en werd in februari 1988 uitgenodigd in het American Hotel in Amsterdam voor een gesprek. Dat was met de directeur, maar ook ene Angela Alexander was aanwezig, een Amerikaanse ‘talent-scout’. Dat bleek later een goede vriendin te zijn van DONNA SUMMER!
Doordat ik ook actief was met zingen wilde zij wel eens wat horen en dus moest ik wat demo’s opsturen. Ik wachtte het rustig af…

Zij bleken enthousiast en wilde een vervolggesprek. Ondanks dat het hier eigenlijk om een modellenbureau ging werd mij toch een exclusief contract aangeboden om als zanger een geheel album op te gaan nemen! Ik was natuurlijk helemaal van het padje en tekende grif het contract…. ik had beter moeten weten…
Natuurlijk niets goed doorgelezen, ik kreeg de kans van mijn leven, toch?

Angela had inmiddels contact gezocht met componist/producer ROBERT POT uit Hellendoorn. Ik had geen flauw idee wie dit was maar vond alles best. Later bleek dat Robert een enorm succesvolle internationale carrière had in begin van de jaren ’80. Hij was namelijk één van de leden van FUTURE WORLD ORCHESTRA. Dit duo had enorme hits in binnen- en buitenland met o.a. ‘Desire’, ‘I’m not afraid of the future’, ‘Theme from E.T.’en ‘Roulette’.

Robert was in het ‘JMR-contract’ gedoken wat ik had getekend en zag het niet zitten om met mij aan de slag te gaan omdat de inhoud aangaf dat hij vrijwel buiten spel stond m.b.t. het financiële aspect. Robert zag het echter wel zitten om met mij samen te gaan werken en had grootse plannen! Hij stuurde mij toch vast de demo op van een geweldig nummer wat hij samen had geschreven met zijn vriendin Tineke Dijkstra met de titel ‘Feel The Love’, maar wilde wel eerst van het contract af.

Uiteindelijk heb ik alles op alles gezet en het zelfs met een kort geding voor elkaar gekregen om dit contract ongeldig te laten maken. Godzijdank had de rechter snel in de gaten dat dit ‘moddelenbureau’ geen zuivere koffie was en dus kon ik opgelucht Robert op de hoogte stellen.
De Amerikaanse Angela Alexander zat niet contractueel vast aan JMR Productions en verbrak door deze kwestie ook het contact met dit bedrijf.
Zij wilde mij graag verder begeleiden in het proces met Robert Pot en het verdere verloop van mijn muzikale ambities. Geen idee wat haar belang was, maar misschien zag ze dollartekens? Dat viel zwaar tegen, haha.
Hoe dan ook, het was een tof mens, en ik heb haar zelfs voor een paar maanden in huis genomen. Daar zat ze dan vrolijk te bellen naar de US met haar vriendin DONNA SUMMER….. mijn grote idool(!), wat is de wereld toch klein… Ze betaalde trouwens wel de telefoonkosten.


Studio opnamen met componist/producer ‘ROBERT POT’

Nu was de weg vrij voor een verdere samenwerking met componist/producer ROBERT POT.
In maart van 1988 heb ik in de studio ‘Feel The Love’ ingezongen wat een fantastische ervaring was. Na FRITSH was dit mijn eerste keer weer in de studio. In april namen we een tweede (door Robert geschreven) nummer op met de titel ‘I Can See You’.
Er wordt een artiesten-naam bedacht: “JEREMO”, fotosessies genomen, en de ingezongen demo’s worden verzonden naar de grote Platenmaatschappijen van Nederland. Uiteindelijk ziet geen één maatschappij het zitten om iets met deze nummers te gaan doen. Robert en ik begrepen er niets van! Teleurgesteld besluiten we om elkaar voorlopig weer vrij te laten en gaan ieder onze eigen weg. We houden echter nog wel contact. In 1993 komt er nog een vervolg op onze samenwerking en gaan we het als duo met de naam ‘THAT’S IT!’ proberen.


Studio opnamen met ERIC VAN TIJN & JOCHEM FLUITSMA

Ik besluit om een hele berg platenmaatschappijen een nieuwe demo + foto’s op te sturen. Ik had 2 nummers in mijn eigen ‘home-studio’ ingezongen. ‘Give A Little Love’ en ‘Middle of the Night’.  Ik maakte destijds veel gebruik van de instrumentale versies van singeltjes (B-kant van een single was vaak instrumentaal). Schreef dan mijn eigen teksten en zong alles in totdat ik tevreden was.

Van de meeste platenmaatschappijen hoorde ik òf niets, òf werd afgewezen…, maar werd plotseling wel gebeld door ERIC VAN TIJN & JOCHEM FLUITSMA!
Zij wilde graag een gesprek en een demo opnemen. Mijn god, hoor ik het goed? Ik? Op dat moment waren zij dé producers van Nederland die grote successen hadden met ‘Mai Tai’, ‘The Star Sisters’, ‘Richenel’, ‘Dolly Dots’ en vele anderen. Ik voelde mij natuurlijk helemaal in de wolken!

Zij wilde graag het nummer wat ik als demo had opgestuurd ‘Give A Little Love’ in een nieuwere versie met mij opnemen als eerste single. Er ontstonden echter problemen met het verkrijgen van de auteursrechten en dus kon dit verhaal niet doorgaan. Dat vond ik erg jammer want het was een te gek nummer wat mij goed lag. Er moest dus een ander liedje komen.
Op 12 juli 1988 mocht ik uiteindelijk in de Artisound Studio’s een demo-versie van het welbekende nummer ‘When Will I See You Again’ (van The Three Degrees) in een disco-uitvoering inzingen.
Op de één of andere manier lag dit nummer mij niet echt en stelde zij voor om een nummer speciaal voor me te schrijven. Dat werd het reggae-achtige nummer ‘A Good Thing’. Helaas was de betrokken platenmaatschappij Polydor niet enthousiast en is een verdere samenwerking uitgebleven. Heel jammer, maar zo gaat dat. Je went eraan maar veroorzaakte wel een flinke deuk in mijn zelfvertrouwen, ‘was ik wel goed genoeg als zanger’?


Solo verder onder de naam ‘JEREMO’

Toch gaan we weer vol goede moed verder ondanks alle tegenslagen van de ‘net niet scenario’s’. Onder de naam ‘JEREMO’ vervolg ik mijn avontuur en laat door mijn partner Arie Vree (die fotografeert) weer een hele nieuwe partij promotie-foto’s maken.

Ik ben weer veelvuldig allerlei talentenjachten aan het aflopen door het hele land en eindig wederom vaak als ‘de eeuwige 2e’ wat natuurlijk fantastisch is! Diep in mijn hart wil ik natuurlijk gewoon een platencontract en een single opnemen. Het blijft toch een soort ‘keuring’ deze talentenjachten en dat voelt altijd wat ongemakkelijk. Ik ging toch altijd weer met een dubbel gevoel terug naar huis, mét of zonder beker…

Inmiddels was ik druk bezig om een show van 30 minuten op te zetten en probeerde om via een boekingskantoor optredens te krijgen.
Dat lukt aardig en mijn eerste échte solo-optreden van een half uur is in Discotheek Boko te Den Haag. Dat was ontzettend spannend maar pakte gelukkig goed uit. Het publiek was enthousiast en ik heb in deze discotheek later nog 2x mogen optreden. Mijn vertrouwen komt weer terug en krijg zelfs vrouwelijke fans achter me aan…..

Ik maakte een promotie-kaart-foto met demo-opnamen die ik door het land stuurde. Dat leverde een aantal optredens op en dus reed ik van gehucht naar gehucht met mijn geluidsbanden en promofoto’s….


In de boyband ‘TROY’

Met Art Schroer vormde ik in het begin van 1988 het duo ‘Royal Motion’. Nadat wij halverwege dit jaar uit elkaar waren gegaan is hij zelf een nieuwe jongensgroep (van 3 jongens) gaan formeren onder de naam TROY.  Toen één van de leden de groep verliet vroeg hij mij of ik er misschien bij wilde komen. Aangezien solo natuurlijk minder leuk is om op te treden vond ik dat een goed plan en dus ontstond er weer een samenwerking met Art. We hebben een aantal optredens gedaan totdat Chris besloot om de groep te verlaten. Dit betekent direct het einde van TROY.


 

Herstart ‘ROYAL MOTION’ 

Na TROY besloten Art en ik begin 1989 voor een herstart van ROYAL MOTION. Dit keer wilden wij verder als trio en dus plaatsten we diverse advertenties om op zoek te gaan naar een derde jongen. Na ongeveer 35 audities lukte het niet om de geschikte kandidaat te vinden. Op de één of andere manier ontbrak het ons aan motivatie om door te gaan en zaten we in een dip. We gingen maar weer eens ‘om ons heen kijken’ wat we verder zouden gaan doen… En opnieuw gingen we uit elkaar.


In de boyband ‘BEATBOX’ vs ‘MANIFESTO’

Omdat Royal Motion op een dood spoor zit reageer ik op een advertentie voor, jawel, wéér een boybandje. Het blijkt in opdracht te zijn van het management Scorpio Agency die op dat moment succes behaalde met THE REVELETTES, BARBARELLA en PETER ‘HITHOUSE’ SLAGHUIS. Na de auditie werd ik aangenomen met nog 3 jongens (Chris, Ron en Romeo). Er is zelfs al een nummer klaar om opgenomen te worden als 1e single met de titel ‘New York City’.

De studio-opname vind plaats in de ‘Octopus Studio’ met producers MARK HARTMAN & JACQUES ZWART onder leiding van Platenmaatschappij POLYDOR.
Tijdens de opname zijn er zelf mensen aanwezig van de platenmaatschappij wat het allemaal erg spannend maakte. Vlak voor de opname geeft Ron aan dat hij het tóch niet wil en stapt dus ineens uit het groepje! Toen waren er nog 3….

Chris, Romeo en ik zingen de demo in, maar we merkten al snel dat Romeo niet gewend was om meerstemmig te zingen. Dat leverde nogal wat problemen op waardoor de platenmaatschappij op dat moment Romeo ontslaat! Toen waren er nog 2…. Chris en ik bleven dus over. Platenmaatschappij POLYDOR wilde de opname alleen nog met ons door laten gaan en dus zongen we alsof ons leven ervan af hing (met de gedachte dat je dus zo uit de groep gegooid kon worden). Na de opname moesten we de volgende dag op kantoor komen bij de Polydor. Ze waren niet tevreden op de eindproductie en wilde een nieuwe opname maar dan met de producers ERIC van TIJN en JOCHEM FLUITSMA (waar ik dus al eerder had opgenomen en waar alles was afgeblazen).

Weken gaan voorbij maar er gebeurt verder niets meer en ook dit project sterft een langzame dood….. Platenmaatschappij POLYDOR wil het voorlopig even laten rusten en komt er later op terug. Met andere woorden ‘U hoort nog van ons”…..

Chris en ik willen proberen onder de naam MANIFESTO verder te gaan, maar na een uitgebreide fotosessie besluiten we toch onze eigen weg te gaan.
Later wordt Chris één van de leden van BAM TO BAM BAM.


Studio opname met ‘PETER ‘HITHOUSE’ SLAGHUIS’

Manager Jeffrey van SCORPIO AGENCY neemt toch weer contact met mij op na het ‘BEATBOX’ verhaal en komt met de vraag of ik zou willen samenwerken met PETER ‘HITHOUSE’ SLAGHUIS ! Peter zoekt namelijk een zanger om zijn nieuwe single in te zingen en Jeffrey denkt dat ik daar de geschikte persoon voor ben!
Ik voel me enorm vereerd want Peter Slaghuis was naast Ben Liebrand in de jaren ’80 een enorm succesvolle DJ/Remixer die o.a. allerlei remixes maakte van grote artiesten in binnen- en buitenland. Voor o.a. RICHENEL remixte hij de grote hit ‘Temptation’.

Met zijn eigen project HITHOUSE scoorde hij grote internationale hits met “Jack To The Sound Of The Underground” & “Move Your Feet To The Rhythm Of The Beat”.  Ik kwam onder contract te staan van Scorpio Agency en Jeffrey zou mijn vaste manager blijven.

Ik kreeg een demo-versie opgestuurd van het nummer TAKE ON ME en ben eind 1989 met trein afgereisd naar het plaatsje Wijchen waar hij mij van het station afhaalde met een  flitsende rode sportwagen en reden naar zijn ‘studio aan huis’ in Appeltern. Peter bleek een ontzettende aardige jongen die een aanstekelijk enthousiasme had waardoor ik mij gelukkig al snel op mijn gemak voelde. Ik heb de single ingezongen en hij was erg tevreden. Hij vroeg of ik er wat voor voelde om als lead- en backing vocalist mee te gaan reizen op de tournee die hij aan het voorbereiden was. Hij wilde dan eerst nog een aantal nummers opnemen. Er zouden ook gast-zangeressen mee gaan die ook nummers hadden ingezongen. Ik was overdonderd en moest daar even goed over nadenken. Dit was dus écht een enorme kans maar het betekende wel een internationale tournee waarbij ik maanden van huis zou zijn. Ik had een relatie en een vaste baan en twijfelde enorm.
Het is misschien heel stom geweest maar ik heb het niet gedaan. De angst die in mij zat dat ik het misschien helemaal niet leuk zou vinden maakte dat ik bleef twijfelen. Daarnaast was de vastigheid van mijn baan én mijn relatie het belangrijkste om dit niet te doen. Uiteindelijk is het dus bij de demo-opname gebleven van ‘Take On Me’.

Later, op 5 september 1991, zie ik op TV het verschrikkelijke nieuws dat Peter na een optreden, onderweg naar huis, met zijn auto een auto-ongeluk heeft gehad en overleden was. Ik was verbijsterd en geschokt. Zo’n ontzettende aardige gozer en nog zo enorm jong….maar 30 jaar.
Voor mij was de samenwerking een onvergetelijke ervaring met een toffe gozer.

Ter nagedachtenis aan dit avontuur heb ik dit ‘singelhoesje’ ontworpen voor de demo-versie:


 

En weer een herstart voor ‘ROYAL MOTION’ 

Art en ik blijven het gevoel houden dat het samen tòch moet lukken en besluiten  om eind 1989 wederom voor een her-start. Hoezo hopeloos?

Dit keer blijkt het de goede kant op te gaan. Nadat we allemaal nieuwe geluidsbanden met koortjes hebben ingezongen met geheel nieuw repetoire krijgen we het voor elkaar om vanaf februari 1990 flink op te treden. Ook struinen we alle talentenjachten weer af met veel succes. We komen zelfs in plaatselijke krantjes te staan en hebben de tijd van ons leven. We blijven natuurlijk hopen op dat felbegeerde platencontract…